HER FIRSATTA DEVLETİMİZİ TEHTİD EDEN MİHRAC URAL HACKED ! BİZ GELDİK ! KEREM ŞAH NOYAN & ZENCİ MUSA


ÜÇ HARFLİLER GELDİ !

ÜÇ HARFLİLER GELDİ !

Mihrac Ural’la BBC’nin yaptığı röportaj;

http://www.bbc.co.uk/turkce/haberler/2012/09/120907_mihrac_ural_int.shtml

“Suriye'de isyancılara karşı savaşan Türkiyeliler”

Mahmut Hamsici

BBC Türkçe

Suriye'de yaşanan gelişmelerin, önemli oranda Arap nüfusa sahip Hatay ve çevresindeki yansımaları son dönemde Türkiye basınında geniş yer buldu.

Bazı basın organları yerel halkın, Beşar Esad yönetimi karşıtı isyancıların Hatay'daki varlığından rahatsız olmasını öne çıkarırken bazılarıysa ortada bir rahatsızlığın değil, Esad yanlılarının kışkırtmalarının olduğunu öne sürdü.

Hatay'da son dönemde gerçekleştirilen iki önemli etkinlik de farklı basın organları tarafından bu iki farklı tavır doğrultusunda değerlendirildi.

25-26 Ağustos'ta Hatay'a bağlı Yeşilpınar Belediyesi tarafından düzenlenen 'Barışa Çığlık' etkinliğiyle, 1 Eylül'deki barış mitingini, kimi basın organları Suriye'deki savaşa tepki olarak kamuoyuna yansıtırken kimileriyse provokasyon olarak aktardı.

Yeni Şafak ve Sabah onu manşetlerine taşımıştı

Bu ikinci kesimdeki basın oranlarından Yeni Şafak ve Sabah gazeteleri, manşetten verdikleri haberlerde 'bu provokasyonları THKP-C (Türkiye Halk Kurtuluş Partisi Cephesi) Acilciler örgütünün lideri Mihraç Ural yürütüyor' iddiasında bulundu.

Bu haberler Hatay’da Suriyeli muhaliflerin sokaklarda karşılıklar çıkardığı ve halın da bundan tedirgin olduğu yönündeki haberlerle, içinde muhaliflere silahlı eğitim verildiği iddia edilen Apaydınlar kampıyla ilgili olarak Türkiye basınında yayımlanan haberleri takiben yayımlandı.

BBC Türkçe'nin Suriye üzerinden telefonla ulaştığı Mihraç Ural, hakkındaki suçlamaları yanıtlamanın yanısıra kendisinin aktif olarak yer aldığını söylediği çatışma alanına ilişkin gözlemlerini ve içinde yer aldığı yeni örgütü Mukaveme Suriye'yi anlattı.

'Lazkiye'deyim, 32 yıldır Hatay'a gelmedim'

Ural, Alevileri kışkırttığı ve Hatay'a gelip gittiği iddialarını yalanlarken, 'Lazkiye'de olduğunu', 32 yıldır da Hatay'a ayak basmadığını, Türkiye'ye dönmek istediğini, ancak hakkındaki soruşturmaların zamanaşımından düşmesini önlemek için sürekli davalar açıldığı için dönemediğini belirtiyor.

Suriye istihbarat teşkilatı El Muhaberat'a yakın olduğu iddialarını da reddeden Ural, "Tam tersine Suriye zaman zaman bize baskı yaptı, 'Türkiye bizim komşumuz, bu topraklardan Suriye'ye zarar veremezsiniz' dedi. Ve biz sorumluluklarımızı üstlenmek için zaman zaman Suriye'nin dış politikasını zorlayan işlere kalkıştık çünkü halkımızı yalnız bırakmayacaktık" diyor.

Ural, Suriye'de rejimin sıkı bir savunucusu izlenimi verdiği konusunda ise, durumun pek de göründüğü gibi olmadığını söylüyor.

Anlattıklarına göre, Suriye kendisini dört kez tutuklamış.

1999'da Öcalan Suriye'yi terkettikten sonra Türkiye'nin talebi üzerine tutuklandıktan sonra bir yıl hücrede kaldığını söylüyor.

2000'de hücreden çıkttığını ama "Türkiye'yle biz bugün dostuz. Artık Türkiye'ye karşı topraklarımızdan herhangi bir yanlış istemiyoruz" uyarısına maruz kaldığını anlatıyor.

'Apo'yla 19 yıl birlikte yaşadım'

Öcalan'la yakın bağına ilişkin haberler, Ural'ın yalanlamadığı iddialardan.

"Apo'yla 19 yıl boyunca Suriye'de birlikte yaşadım'' diyor Öcalan için ve ''Aynı sofrada yedik, aynı evde yatıp kalktık. Dünyada tanıdığım en az milliyetçi olan adamıdır'' diye kendisinden bahsediyor, 'bölücü' olmadığını savunuyor Öcalan'ın.

Bölünme konusu, başka bir bağlamda, ama bu kez de Nusayrileri hedef alan bir suçlamayla gündeme gelmişti.

'Alevi devleti iddiası cahillik'

AKP Gaziantep milletvekillerinden Şamil Tayyar, Hatay ve civarında Suriye'ye olası müdahaleye karşı çıkanları ve bu yöndeki protesto gösterilerini Nusayri devleti kurma planlarının bir parçası olarak nitelemişti.

Ural, iddiayı en basit ifadeyle coğrafya ve kültür bilmemek olarak değerlendiriyor ve "Bunu iddia etmek cahilliktir. Asi nehrinin geçtiği bütün ova, Sünni ovasıdır. Aleviler dağdan itibaren sahile doğru uzanırlar. Alevilerin dağın alt kısımlarıyla bir ilgileri yok, bağlantıları yok. Dünyada en son olarak devlet kurmak isteyecek birileri olursa onlar da Alevilerdir. Alevilikte şeriatçılık yoktur. Alevilik insan merkezli evrimci bir inanç topluluğudur. Şeriat ne anlama gelir? Kanun yapmak, yani anayasa... Peki yeryüzünde bir akıllı var mıdır ki şeriat yapınca savcı, kolluk kuvveti cezaevi olmadan yönetebilsin? Oysa Alevi'nin böyle bir derdi yok. Alevi'nin derdi Tanrısına, insana hürmet etmektir, saygı göstermektir. Böylesine Sünni bir şeriat algısı olmayanbir topluluğun devlet kurma iddiası olamaz'' görüşünü dile getiriyor.

'THKP-C Acilciler örgütünün genel sekreteriyim'

THKP-CAcilciler, Mahir Çayan ve arkadaşlarının kurduğu THKP-C örgütünün, hemen hemen tüm liderlerinin 1972’de Kızıldere olayında öldürülmesini takip eden yıllarda bu hareketi izleyerek kurulan örgütlerden biriydi.

Silahlı mücadeleyi benimseyen örgüt, çıkışında yayımladığı ‘Türkiye Devriminin Acil Sorunları’ broşürü nedeniyle THKP-C Acilciler adıyla anıldı.

Ural, Türkiye'de bazı yayın organlarında gündeme getirilen ‘Acilciler’ bağını inkar etmiyor.

1986'da örgütün genel sekreterliğine getirildiğini, Soğuk Savaş’ın bitimine paralel bir şekilde siyasi evrilmenin yaşandığını anlatıyor.

''Bu siyasi evrimin sonucunda Acilciler örgütü barışçı, demokratik mücadeleyi esas alan bir yol izlemeye çalıştı. 22 yıldır Acilciler örgütü, dünyanın hiçbir yerinde ve ülkemizde kayıtsız, şartsız bir biçimde herhangi bir silahlı mücadeleye girişmedi. Ama halkımızın haklaı için hukuk çerçevesinde, bir demokrasi, hukuk, insan hakları mücadelesi yürütmektedir" görüşlerini savunuyor Ural.

'Mukaveme Suriye' sınırdan sızmalara karşı mücadele ediyor'

Ural, Suriye'de şu anda faaliyette bulunan örgütün ise Acilciler olmadığını, 'yeni bir direniş hareketi' olduğunu kaydediyor.

Mukaveme Suriye'’ adlı hareketin kurucuları arasında Türkiyelilerin de bulunduğunu vurgulayan Ural, örgütün özellikle ‘Türkiye'den ayrıldıktan sonra bölgede giden ve geri dönemeyen Türkiyeli devrimcilerin öncülüğünde’ kurulduğunu aktarıyor.

''Türkiyeli Kürt, Suriyeli Kürt, Türkiyeli Sünni, Suriyeli Sünni, Türkiyeli Şii, Suriyeli Şii, Türkiyeli Arap, Suriyeli Arap hepimiz elbirliğiyle Mukaveme Suriye'yi inşa ettik."

Ural'ın anlatımlarına göre, hareket Suriye'nin içişlerine karışmıyor, muhalefetle de sorunları yok, ama vatansever oldukları sürece.

Örgütün sınırdan sızdırıldığını iddia ettiği yabancılara ve kendi ifadesiyle 'vatan hainlerine' karşı bir mücadele çizgisine sahip olduğunu belirtip hareketin başında kendisinin de bulunduğunu vurgularken, ''Mihraç Ural'ın başında bulunduğu Mukaveme Suriye'nin savaşı bütün bölge halkı adına bir savaştır. Şu anda sadece sınır bölgelerinde faaliyetteyiz" diyor.

'Adana, Hatay ve Mersin'den gençler savaşmak için Suriye'ye gelmek istiyor'

Ural'ın bir iddiası da, Adana'da Nusayri nüfusun yoğun olduğu Adana, Hatay ve Mersin'den gençlerin bölgeye savaşmak için gitmeye çalıştıkları.

Bu iddiayı bağımsız kaynaklarca doğrulamak mümkün değil.

Ural, bu gençleri geri çevirdiklerini belirterek, şu görüşleri dile getiriyor: "Biz böyle bir çağrı yapmadık. Gelip katılmak isteyen binler var. Bölgemizin sınırları suni sınırlarla birbirinden ayrılmıştır. Bu harita gerçekçi bir harita değildir. Bu haritanın yaşaması mümkün değildir. Biz hiç kimseye herhangi bir çağrı yapmadık. Gelmek isteyenler sürekli heyetler göndererek yanımıza gelerek gelmek istediklerini belirtiyorlar. Adana, Mersin, Hatay yörelerinden gençler arasında çok yoğun bir talep var. Almanya, Fransa, Belçika, Hollanda ve İsveç'ten buraya gelmek için çok yoğun bir talep var. Yoğun olarak Arap Alevileri gelmek istiyor, ama sadece onlar değil. Biz buna şu anda olumlu yanıt vermiyoruz. Suriye halkı kendi gücüyle zafer kazanacaktır. Onlara bulunduğunuz ülkelerde Suriye dostları olarak etkinliklere katılmanız yeterlidir diyoruz."

'Esad yönetimiyle resmi ilişkimiz yok'

Ural, örgütün Esad yönetimiyle ilişkisine ilişkin iddialarıysa yalanlıyor.

Ancak, örgüt üyelerinin arkasında Beşar Esad posterleriyle çekilmiş görüntüleri hatırlatıldığında ise ''Biz burada tamamen halk komiteleri olarak varız. Bu, emperyalizme karşı tavır alma refleksiyle ortaya çıkmış bir siyasi yapıdır ve bu siyasi yapı çok geniş bir çevrede onay göremeye başladı. Ve devletin bize zaman zaman burada bunu yapın, şurada şunu yapmayın gibi müdahalelerine karşı tavır aldığımızda halk da bizim yanımızda oldu. Şu 2000'e yakın militanımız var. Bu örgüt, İdlib'in ilçesi olan Serkin'den, Kesab'ın en uç noktasına kadar bu sınır boyundaki sızmalara karşı savunma hareketi olarak yerini almaktadır" görüşünü savunuyor.


YALAN ADILI TANRIYA TAPAN BASIN BUDUR

YALAN ADILI  TANRIYA TAPAN BASIN BUDUR

MİHRAC URAL'I HEDEF ALMIŞLAR...

Mihrac Ural - 31 Ağustos 2012 / Cuma - Lazkiye.

Siyasal mücadelem boyunca haksızlığa uğradım, yalan ve kurguların saldırısına maruz kaldım. Bu gün aynı senaryolar devam ediyor. Bu ahlaksız basın her zaman yalanların kurgu ve abartmaların basını provokasyonların basını oldu. Bunun için şaşırmadım. Ahlaksızlık üzerine kurulu bir basın başka bir şeyi başarması mümkün değil. Bu basın yalan adlı bir tanrıya tapıyor dini inançlarının esası budur. Bu açıdan hesap verecekleri merciinin sırat köprüsündeki kararına güveniyorlar. Oysa yeryüzünü ve göklerin gerçek kutsal güçleri, bunların tanrılarıyla savaş halindedir ve insanlığı barışı için inanç gücünü destekliyor. Yalan tanrılarının köleleri evveli yalan ahiri yalan bir bataklıkta gerçekleri çarpıtma abesiyle uğraşıyor.

YENİ ŞAFAK her zaman olduğu gibi karanlıkların basınıdır. ilkelliğin, gericiliğin insan haysiyeti ve onurunun karşısında olandır. Adımı sütunlarında konu ederken herkesin bildiği ya da kolayca öğrenebileceği gerçekleri bile pervasızca çarpıtmaktan çekinmiyor;

1)-Suriye'de Lazkiye'de yaşadığımı bilmeyen kimse yoktur ama onlar beni Fransa’da yaşıyor diye lanse ediyorlar.
2)- uzun yıllar olduğu gibi bu günlerde de ikametim dışında hiçbir yere gitmememe rağmen, Hatay’a eylem için geçtiğimi yazıyorlar.
3)- hayatım boyunca devlet dinilen yapılarla uzak yakın hiçbir ilişkim olmamasına rağmen, Suriye Mahabartıyla ilgili çabalarım olduğu yalanını iddia ediyorlar; doğrularım arkasında duran biri olarak Suriye dahil bir çok ülkede siyasi nedenlerle zindan yattığımı bilmemeyi tercih ediyorlar.

Bütün bu yalan makinesi on yıllardır çalıştırılıp duruyor. Bunun için bir itirafçı soysuz olan Engin Erkiner adlı polis işbirlikçisi ve MİT ajanı olan İbrahim Yalçın adlı biri bu yalanları bir provokasyon senaryosu olarak üretim basına pazarladıkları bilgisi elimize geçmiş bulunmaktadır. Bu açıdan bu yalanları önemsemediğimi Suriye’yi anti emperyalist direnişinde sonuna kadar savunacağımı, bu savunumu sadece Suriye topraklarında yürüttüğümü kamuoyuna deklare ederim.


THKP-C (Acilciler) Basın Açıklaması 30 Ağustos 2012 / No: 44

BARIŞA OMUZ VERELİM

Barış insanın doğasına en uygun ortamdır. İnsan toplumsal bir varlık olarak güven içinde anlamlı bir yaşam sağlayabilir, uygarlıklar da bu ortamların ürünüdür. Rekabet gelişmenin önemli bir verisi olsa da savaş rekabet değil tahriptir, üretmez. Yakar ve yıkar.

İki yıla yakındır bölgemizde savaş tamtamları çalıyor. Tüm savaşlar gibi bölgemizde kurgulanan savaş kirli bir savaştır; sadece ölüm, gözyaşı, yıkım ve parçalanmayla sonuçlanacak barbarlıktır. Böylesi bir yıkımı bölgenin hiçbir halkı hiç bir gerekçeyle kabul etmez. Binlerce yılın komşuluk ilişkisi, kardeşlik ve barış erdemi içinde yaşamış toplulukların, savaşla ilgili hiç bir girişme onay vermesi düşünülemez.

Savaş bir dayatmadır. Bölgemize talan amaçlı çıkarlar için dıştan yapılan bir dayatmadır. Dünyanın her köşesinde talan yapan emperyalist güçler bu dayatmanın kirli tarafıdır. Erdoğan yönetimiyle; Katar, Suudi Arabistan ve Körfez Emirlikleri gibi Arap gericiliğini temsil eden ülkeler bu dayatmanın yerli uzantılarıdır. Ülkelerinde barış içinde yaşayan farklılıkları, yer yer milliyet farklılıklarına, yer yer din ve mezhep kışkırtmalarıyla kardeş kanına sürüklemektedirler. Kaos ve iç savaş sonunda kimsenin kazanmadığı düşman kardeşler arenasında tek zararlı taraf, birbirine kırdırılan kardeşler olacaktır. Bunun tek anlamı ise, barış ve güvenli yaşamın katlidir.

Bölgemiz ve komşumuz bu ağır süreçten geçerken evi camdan olan ülkemizin göreceği zarar korkunç bir boyutta olacaktır. Bir yandan organik bağlarla örülü ilişkiler, diğer yandan bölünmesi mümkün olmayan coğrafyaların etkisi altında savaş, ülkemizi bir boydan bir boya kana bulayacak vahşet olarak ikame edilecektir. Enerji kaybı, yaralı düşmek takati kesilmek savaşan kardeşlerin kaderi olurken, hükümranlık bu savaşı körükleyen ve seyredenlere ait olacaktır. İstenen de budur.

Onlar yıkım istiyor, ölüm istiyor, talan istiyor. Ama halklarımız barış ve güvenlik istiyor, gelecek kuşakların barış içinde bir arada yaşama hakkını istiyor.

Bunun için ülkemizin dört bir yanında SAVAŞA KARŞI BARIŞ panelleri, miting ve yürüyüşleri, basın açıklamaları, bir vicdan sesi olarak yükseliyor. Antakya bu vicdanın adıdır. Dünya şer güçleri bu küçük kenti, bu barış ve kardeşlik alanını cehenneme çevirmek için, savaş ve istihbarat bürosu haline getirmek istiyor. Bölgenin gerçek düellosu da bir biçimde burada başlıyor. Bu kentin önemi, yeryüzünün tüm azılı katillerine karşı gösterdiği haklı refleksle anlam kazanıyor. Bu kadim Roma kenti, evlatlarının duyarlı duruşuyla dünya şer güçlerine ve onların savaş tamtamcılarına geçit vermeyeceğini böylece ilan ediyor.

Buradan çağrımız bölgede savaşa karşı daha bir dirençle durmak için, tüm barış güçlerini daha çok etkinlik yapmaya davet ediyoruz. Bu ülkemiz ve halklarımız için öncelikli olan barış içinde bir arada yaşama için gereklidir.

THKP-C(Acilciler)

30 Ağustos 2012


SURİYE'Yİ KORUYALIM ÜLKEMİZİ KOLLAYALIM...

SURİYE'Yİ KORUYALIM ÜLKEMİZİ KOLLAYALIM...

HEPİMİZ ORADAYIZ...MİTİNGTEYİZ...

Mihrac Ural - 24 Ağustos 2012 / Cuma

SAVAŞA KARŞI BARIŞ İÇİN... SURİYE'Yİ KORUMAK, ÜLKEMİZİ KOLAMAK İÇİN, 26 AĞOSTOS 2012 / PAZAR GÜNÜ ANTAKYA-YEŞİLPINAR (3AYNİL CAMUS) BELDESİNDE, MİTİNGTE OLACAĞIZ...

Ölüm örgülerinin gelip kapımıza dayandığı bir koşulda kendimizi korumanın tek yolu komşumuz, ikinci anavatanımız Suriye’de bilinçlice, haince ve vicdansızca kışkırtılap desteklenin kıyımı durdurmak, savaşı engellemek gerek. Savaşa karşı barış şiarını bu günün en gerçekçi çağrısı yapan da budur. Bunun adı acil önlemdir.

Yeşilpınar Belediyesinin duyarlı çabaları böylesi bir mitingide anlam bulmulmuştur. Hepimiz adına önemli hayati bir önem kazanan bu girişim, bölgemiz olaylarına olduğu kadar ülkemizdeki etkilerine karşıda duyarlıca bir davranıştır. Bu mitinge katılım aynı zamanda, savaşa karşı kararlı bir tavır alıştır.

Unutulmasın ki, bir tehlike anında hayvanlar bile kendince önlem alır, refleks gösterirler. İnsanlar bunu bilinçle, önlem kadar savunma hazırlıklarıyla birlikte ele alırlar. İflas etmiş dış politikaların sonucu, Erdoğan iktidarı, yeryüzü oranlamasına göre şehrimizde m² başına düşen azılı katil sayısını birinci sıraya oturtmuştur. Bu durum önlem algılarımızı daha da kapsamlı hale getirmemizi gerekli kılıyor. Bu miting, alacağımız önlemlerin en demokratik olanı, en doğal, en haklı, en toplumsal ve en siyasal olanıdır. Bu hakkı kullanmayanlar, eli kanlı şebekelerin kıyımı gelip dayattığında kimseden hiç bir yardım beklemesinler.

Hiç bir gerekçe geçerli değildir, hepimiz, çevremizle birlikte bu mitinge katılmayı görev sayacağız...



FAŞİZAN REJİM ÇÖKECEK. BARIŞ KAZANACAK

FAŞİZAN REJİM ÇÖKECEK. BARIŞ KAZANACAK

SİZİNLE BİR HESABIM OLACAK BUNU BÖYLE BİLİN

Mihrac Ural - 23 Ağustos 2012 Perşembe

ANTAKYAM, KADİM ROMA KENTİ. UYGARALIK VE BARIŞ ŞEHRİ...

EVLATLARIN SAVAŞA KARŞI BARIŞI HAYKIRIYOR, SAVAŞ TELLALLARI İKTİDAR OLMANIN HOYRATLIĞIYLA BASKI ÜZERİNE BASKI, SALDIRI ÜZERİNE SALDIRI DÜZENLEYEREK BARIŞ STANDINI YIKIYOR, KIRIYOR DÖKÜYOR...

Bu bir siyasal yönetim tarzıdır. Tarihte de öyle yapıp bu güne geldiler. Osmanlının devamı olmak Yeni-Osmanlı olmak budur. Buna karşı tarihin her kesitinde halkın direnmesi olmuştur. Bu da halkın haklı duruşunun refleksidir.

Bugünün verileri ve gelişmeler çok farklı. Artık halk direnişi son sözü söylemeye yönelmiştir. Osmanlının yeni versyonları bu kaderle yüzleşmekten kurtulamayacak.. Despotluk yıkılacak demokrasi egemen olacaktır. Suriye olayları bunun ilk kıvılcımı sayılabilir.. Bu aynı zamanda, tarihin kirli cilveleriyle iki ayrı devlette yaşamaya mahkum edilen aynı halkın kader birliği içindeki davranışını da içeriyor. Bölge siyasal yeniden dizayn sancıları çekerken, halkın iradesi dış güçlerin kirli amaçlarla oluşan senaryolarına karşı böylesi bir birlik içinde zafer kazanacaktır. Tarih hep öyle yazılmıştır, haklı davaların sahipleri bu toprakların yerli halkı olarak kendi toprakları üzerinde özgür ve demokratik koşullarda yaşayacaktır. Kazanacak olan da bu güçtür. Kimse arada kalmasın, insan olmanın, yerli olmanın ölçütü ve vicdanı halkın yanında tutum almayı gerektiriyor. Beklenen de budur.


.

BUNLAR NEDİR?




Mihrac Ural – 13 Ağustos 2012 / Pazartesi

Biri Türkiye’den diğeri Libya’dan. Eli kanlı şebekelerin Suriye halkının kanına girmek için eli kanlı şebekelere sunduğu lojistik destek artıkları. Alttaki fotaya bir göz atın…

...


Türk Kızılay’ının İlk yardım çantası bir de BKS adlı şerit tarama silah şarjörü ; Ferdi silahların en ağırı, ormanda bir tarama yapınca ağaçlar testere kesiği gibi ardı ardına devrilir. Bu şarjörün rengine iyi bakın YEŞİL…

Bu malzemeler, Erdoğan’ın tetikçisi eli kanlı şebekelerin Türkmenleri vatan haini haline getirmek isteyen, Suriye’deki sorunları daha da derinleştirme amacı taşıyan çabalarının araçlarıdır. Son çatışmalarda ele geçirildi.

Önceki yazım “SAHUR” da bu çatışmaları anlattım. Kıran kırana yürüyen mücadelede eli kanlı şebekelerin istila etmeye çalıştıkları alandan arındırıldılar. Son taramalarda ise geride bıraktıkları seyyar hastane ve kaçarken düşürdükleri BKS Şarjörü. Önemli bir ayrıntı gibi gelmeyebilir. Ama üzerindeki YEŞİL boya çok şey anlatır.

Malumunuz, Kaddafi Libya’sının bayrağı yeşildi; Kaddafi her yeri yeşile boyamaktan da zevk duyardı. 1982’de Libya’ya gittiğimde “YEŞİL SAHA” diye gösterdikleri geniş bir sahanın yeşile boyanmasından ibaretti… Silahlarda tabi bu arada yeşile boyanıp dururdu. Kaddafi devrildi, silahlar eli kaide’nin eline geçti. Aynı silahlar Akdeniz üstünden Suriye’ye doğru yola çıktı. Suriye halkının katledilmesinin bir aracı oldu.

Okura ve kamuoyuna Erdoğanın kirli çabalarının, Suriye halkına düşmanlığının iç yüzünü yansıtan bu artıkları sunuyorum.

11-12 Ağustos 2012 tarihleri arasında Kastal Maaf nahiyesi, Mazraa, Beyt Subyra, Beyt Mılk köyleri korusunda, MUKAVEME SURİYYİ güçlerinin, eli kanlı şebekelere verilen ağır kayıplar ardından ele geçirilen bu artıklar, bir kez daha Türkiye’nin dünya şer güçleri adına neler yapmaya çalıştığını göstermeye yeter.




SAHUR



Mihrac Ural – 13 Ağustos 2012 / Pazartesi. Lazkiye – Beyt Mılk korusu.



Bir sahur vakti, Malatya’da linç edilmek istenen insanları, Suriye’de linç edilen halka nasıl bağlar bilir misiniz? Birbirini hiç tanımayan insanları kader birliği paydasına nasıl taşır tahmin edebilir misiniz? İşte böylesi bir sahur vaktinde, ekmek arasına sokuşturulan kızarmış patatesle linç edilmek istenen bir halkın savunması için, karanlık ormanların, tepelerin, vadi ve derelerin yol geçit tanımaz çamlıkların içinde, yok edilmek istenen bir halkın savunusu için, yaşam hakkını koruması için, hepimiz adına, sahurdan sahura, bitip tükenmeyen bir mücadele var farkında mısınız?



Anlatayım;



Erdoğan ve Barzani anlaştı. Suriye kaosunu derinleştirmek için biri ayrılıkçı, aşiretçi İsrail destekli sözde Kürt şiddet eylemlerine başlayacak diğeri ise tarihinde hiç anmadığı Türkmenler üzerinden aynı yolu döşeyecek.



Barzani'ye karşı vatansever Kürtler gereken cevabı verdi. "Ortak ülkemiz Suriye'de tahribe, yıkıma, kıyıma geçit yok" dedi. Halk komitelerine tanınan yerel güvenlik gücü olarak bölgelerini sızmalara karşı korumaya başladı.



Türkmenler ise Erdoğan’a karşı ezici çoğunlukla geçit vermedi. Vatan hainleri tetikçi kuklalar, sınır bölgelerinin askeri avantajlarıyla, Erdoğan yönetiminin Amerikan-Katar-Suudi destekli mali ve askeri katkılarıyla, kesif ormanlık alanda kıyım üretmeye devam etti. Asimetrik savaşın bildik vur kaç taktikleri, dehşet ve kaos yaratan gerginlikleri Suriye’nin en güvenli bölgelerini sarsmaya başladı. Ama her şey hesap ettikleri gibi yürümedi.



MUKAVEME SURİYYİ güçleri oyunu ters yüz etti. Gerilla savaşına başlardı. Eli kanlı şebekeleri ne zaman nerede nasıl vuracağı belli olmayan girişimleriyle, tokat üzerine tokat vurarak vatan hainlerini, Erdoğan tetikçisi şebekeleri şaşkına çevirdi. Artık savunma olmayacaktı, rüzgar ekenler fırtına biçmeye başladı.



Kastal Maaf Nahiyesine bağlı Mezraa, Beyt Subayr, Beyt Mılk ormanlık alanında, halka eziyet eden, mallarını gasp edip cana kıyan eli kanlı şebekeler kıstırıldı. Sınıra uzaklığı yaklaşık 15 km olan ormanlıklarda 11 sabahından 12 sabahına kadar süren ağır çatışmalar MUKAVEME SURİYYİ güçlerinin zaferiyle noktalandı. Geniş bir alan eli kanlı şebekelerin elinden kurtarıldı. Mukaveme güçlerinde 6 şehit 5 yaralı vardı. Eli kanlı şebekelerden 30 azılı katil hak ettiği cezayı buldu. Silahlar, çaldıkları araçlar ve onlarca materyale el konuldu.



Bu bir vatan savunması, ölüm kültürüne karşı yaşamı, barışı savunmanın kavgası . Direnişe destek olmanın, içinde yer almanın onuru buradadır.



Zifiri karanlığın ormanlığında, ölüm saatlerinin gerisin geriye sayıldığı zaman eğriliklerinde vuruştum. Barış için özürüm vardı safımı belirledim... Beyt Mılk köyü korusunda şehit düşen 6 yoldaşımın kanlı cesedini pikaba taşıdım, 5 yaralı yoldaşıma omuz verdim… Ölmedim… Yine o korudu... Ayaktayım, tutkuyla yolumdayım...



SURİYE BAŞBAKANI VE ALTBENLİK



Mihrac Ural – 7 Ağustos 2012. Çarşamba. Suriye sınır bölgesi- Lazkiye / Kesab



Suriye’de kıran kırana bir alt benlik savaşı yürüyor. Vatan kimliği edinemeyenler nerede olursa olsunlar alt benliklerine yeniliyorlar. Suriye Başbakanı, alt benliğin nerelere kadar ne tür etkiler yaratacağına bir örnektir. Ama Suriye başbakanlardan da generallerden de daha güçlüdür.



Haber bomba gibi patladı. Dünya şer güçlerine ve onun kirli iş tetikçisi eli kanlı şebekelerine, yalan kurgu medyasının diline yeni bir sakız verdi. “Suriye Başbakanı muhalefet saflarına katılarak görevinden kaçtı”. Bomba etkisi yaratan bu gelişme, Suriye Radyo – TV binasında patlayan bombaya eşlik etti. Suriye yönetimi ve devletini sarsmak için kurgulanan her senaryonun büyük mali ödemeler, mahalle baskısı ve kuşatması altında ikame edildiği ortaya çıktı. Bir kez daha ve bin kez daha görülen o ki, Suriye’de vatan kimliğine karşı dar, sığ, Ortaçağ mezhep algılarının savaşı dayatılmak istenmektedir. Tüm araçlar, ana amaç olan Büyük Ortadoğu Projesinin (BOP) ikamesi için ortaya konan mezhepsel çatışmaya yakıt olarak ileri sürülmektedir.



İki farklı bilinçaltının savaşından söz etmek, bu anlamıyla doğru bir tespittir. Biri tarihin derinliklerinden çıkıp gelerek, kendi iç evrim ve denkliğini sağlayarak oluşmuş, vatanseverlik kimliğiyle kendini ikame etmiş benlik, diğer ise her türden gelişmeye karşı duran, karanlık dönemlerin, doğaüstü vahilerin esiri olmuş mezhepsel alt benliktir. Suriye olaylarının ikinci aşamasında, durmadan kışkırtılan ve iç kanamanın derinleştirilmesi için körüklenin alt benlik budur. Bu öylesi bir mahalle baskısı oluşturuyor ki, Başbakan olsanız da kar etmiyor, olay bir akıl tutulması, yol yöntem kaybı, pusula şaşırmasıdır…



Suriye Başbakanı Riyad Hicap, vatan kimliğini terk ederek aşiret kimliğine sığınmayı tercih etmiştir. Nedeni ne olursa olsun, bu sığınış meşru değildir. Azınlığın hükmüne boyun eğmedir vatan temsilciliği yerine dar aşiret temsilciliğiyle örtünmedir. Bu dönemin öne çıkan tarihsiz ve kimliksiz ülkelerin petrol ve gaz servetleri üzerindeki yükselişleri ve bu zemin üzerinde kimlik oluşturma çabalarının etkisi, alt kimlikler üzerinde derin etkiler yarattığı bilinir. Bu etkiler vatan sınırlarını aşan mezhepsel, etnik, aşiretsel bağlarda da kendini yoğun olarak gösterir. Öyle ki, kendi coğrafyasını tanımayan, onun derinliklerini özümsememiş olanlar, hangi makama gelirse gelsinler, bir tarafları her zaman aşiret, mezhep yarda etnik etkiler altında ezilir kalır. Suriye Başbakanının ezildiği yer burasıdır. Oysa Hafız Esad ve Beşşar Esad gibi, hiçbir zaman ne aşiret ne mezhepsel bir kurgu üzerinde siyaset gütmeyen, vatan coğrafyası, ulus bağımsızlığı noktasında kararlı duruş sergileyen liderlerin varlığında, iç dünyaların karanlık labirentlerinde aşiret tutsaklığıyla yamak ve bunu ülkenin en kritik döneminde bir hançer gibi arkadan saplamak işte bu tarihsiz ve kimliksizlerin başarabildikleri tek şeydir.



Ancak bu büyük bir yanılgıdır. Böylesi sığ düşünce ve algılar hiçbir zaman tarihi derinlikleriyle kimliğini oluşturmuş vatan algısına karşı zafer kazanamaz. Bunun tarihsel imkanı bile yoktur. Bunların en büyük yanılgısı aşiretlerinin ya da mezheplerinin coğrafi yayılma alanlarını vatan sanmalarıdır. Bu tüm gerici güçlerin tüm ırkçıların tüm din istismarcılarının düştüğü handikaptır. Bu nedenle yürüttükleri kirli savaşları, kanlı kıyımları yeryüzünün tüm dindaşları ya da mezhep kardeşlerinin adına yürütüldüğü sanısındadırlar; onlar bu vehimlerden, bu kof algılardan güç alırlar. Vatan ihanetlerini de bu anlamda, bir ihanet değil de öze dönem olarak görürler. Oysa yaptıkları, vatan yerine dar kabuklara sığınma, vatan sorunlarıyla yüzleşme yerine alt benliklerin ucu açık ilişkileriyle korunma yollarını ararlar. Vatan bunlar için hiçbir anlam taşımaz. Suriye Başbakanının sergilediği duruş, bu tür örnekler için önemle dikkate alınması gerekmektedir. Bu sadece Suriye için değil, aynı zamanda tüm ülkeler için geçerli bir veridir.




Suriye Başbakanı, İgeydad aşiretine mensuptur. Bu aşiret, Irak, Suudi ve Suriye’de konumlanan büyük bir aşiret. Bu aşiret Irak işgali sırasında Amerika’ya karşı duruş alan önemli aşiretlerden biridir. Bu aşiretin anti-emperyalist direnmeci tutumu, Suriye yönetimi tarafından da desteklenmiştir. Aşiretin, büyük bir kısmı Irak’ta olmasına karşın siyasal olarak Suriye’de yer alan kesimi daha etkindir. Devlet işlerinde, Suriye’nin son yıllarında devletin en etkin yerlerinde bu aşiretin elamanları yer aldı. Bir eleştiri bir suçlama bir tepki olacaksa, devletin bizatihi kendisi de olan bu insanları içerir. Ama bunlar, işledikleri yanlışları devlet sırtına yıkarak, alt kimliklerini temiz tutuklarına inanırlar. Alan değiştirdiklerinde ise, temiz olacaklarını sanırlar. Oysa suçlamasını yaptıkları her şeyin bir numaralı aktörüdürler. Bir ülkede Başbakan olmak için yürünen devlet görevleri süreci bunu anlatmaya yeter.




Buna rağmen, binlerce yılın deneyimi içinden çıkıp gelmiş olan Suriye devleti, ne birkaç generalin kaçışı ya da şehit edilişiyle ne Başbakanın ya da bir iki diplomatın kaçışıyla kurulu dengeleri sarsılabilecek bir devlettir. Bu ülkenin siyasi iradesi, halkının siyasi iradesidir. Bunu başbakan temsil etmez. Suriye’de halkın siyasal iradesini temsil eden yönetici kadronun belirlenmesinde başbakanın bir rolü de yoktur. Sistem kendi önlemlerini kurumsal bir yapılanma içinde, anayasanın da verdiği yetkilerle siyasal iradesini belirleyen kurum, kuruluş ve yasalara sahiptir. Başbakan ülkenin hizmet veren tüm kurumlarının başında olsa da ana yönelimi belirleyen bir yerde değildir. Bu nedenle başbakan hangi pusulaları şaşırırsa şaşırsın, halkın siyasal iradesini temsil edebilecek konuma değildir.



Suriye dostları tedirgin olmasınlar. Olayların merkezinden sizlere yazdığım bu satırlarda temin ederim ki, Suriye kazanacaktır. Bir ülke başbakanının karşı saflara kayması acıdır ağır bir yaradır da. Bunu inkar etmek mümkün değil. Ama olayın özü budur. Alt kimliklerin mahkumları bu davranışlarıyla üst kimlikleri sarsamayacaktır. Bunu birlikte göreceğiz. Bu örnekler çoğalsa da, vatan ihanetleri böylesi sığ kimliklerin hançer darbelerine maruz kalsa da vatan kimliği, tarihin derinliklerinden çıkıp gelmiş gücüyle bunlara karşı başarı kazanacaktır. Suriye, karanlık akıllara, dar mezhepçi çıkarların bölgede emperyalizmin maşası olarak işlev görmesine asla teslim olmayacaktır.



Halkın ezici çoğunluğunun bağımsız siyasi iradesine güvenelim. Bu iradenin gücü herkesten daha güçlüdür. Suriye bu iradeyle ayaktadır ve bu iradeyle direnmektedir.





BAY PROVOKASYON…



Mihrac Ural – 10 Ağustos 2012 / Cuma. Lazkiye – Belluran



Bazen anlamakta güçlük çekersiniz türünden olaylar vardır. İşte öyle bir şeyden söz edeceğim. Birileri ne türden bir direnme, mücadele haberi görse derhal “aman etmeyin, yapmayan provokasyon olur” diye tutturur. Bunu da öyle ağdalı cümlelerle örter ki, sanırsınız tarihin en barışçıl döneminde yaşarken birileri bu dönemi provoke edecek, savaş çıkaracak sanırsınız. Yok öyle şey…



Savaş çoktan başlamış ama adam sağır, bomba sesini bile duymuyor. Dünya şer güçleri mali ve askeri tüm güçleriyle bir halkı yok etmek için tarihin en gelişmiş ferdi silahlarına ek, ağır silahları da ortaya koyarak komşumuza ölüm yağdırıyor. Bununla da yetinmiyor, ülkemizi savaşın açık tarafı yapmak için çırpınıp şehrimizi şer güçlerin askeri karargahı haline getirmiş. Barış kenti şehrimizi, dünyada metre kare başına azılı katil sayısının en yoğun olduğu şehir haline getirip, bu şehirde kanlı eylemleri başlatmak için Suriye olaylarının sonuçlanmasını bekliyor. Bütün bu gelişmeler bay provokasyonu ilgilendirmiyor. O varsa yoksa her mücadeleye, her direnme çabasına ve çağrısına provokasyon demeyi ibadet haline getirmiştir.



Bay provokasyon belli bir kişi değil, bu nedenle kimse belli bir isme takılmasın. O aramızda sıklıkla gördüğümüz, bildiğimiz, üç beş kitap bile okumamış haliyle yarım aydın sayılmayacak bir tiptir. Cahildir, ama ilgisiz okur tarafından bu özelliği fark edilmez. Ezberlediği bir iki kelimeyle, sizi vicdani bir sorumluluk altına alarak yaptığı demagojiyle susturmak ister; “yapmayın etmeyin, yaptığınız halkın katledilmesine yol açar, polisin saldırısını kışkırtır, kan akar” der ve vicdanınızı ezmeye çalışır. Oyalar, esir eder, susturur ve sonuçta direnme enerjinizi tüketerek sizi korumasız hale getirir. Gerisini ise düşmanınız yerine getirir… Bu gün de olan budur. MUKAVEME SURİYYİ haberleri sanal ortamda dolaştıkça bu tipleri bir kez daha aktifleşti. Böylesi yaklaşımlara karşı yazdığım bir yorumu sizlerle paylaşarak konuya açıklık getirmek istedim. Birlikte okuyalım..



Dönem çok dikkat ister. Bu doğrudur. Ama bu deve kuşu olmayı gerektirmez. Her şey açık ve net kim hangi haberi ve hangi oluşumu hangi kurgu ve yalanlarla nerelere oturtmak istediği de çok açık. Bunu Suriye olayları yeterince öğretmiş olmalı. Tarihin en kapsamlı yalan makineleri Suriye’yi yıkmak için çalıştırıldı. Bu gün aynı şey MUKAVEME SURİYYİ için yapılmak istenmesi bir tuzaktır ve buna düşmek için gönüllü olanların az olmadığını görmek acıdır.



MUKAVEME SURİYYİ haberi, Suriye’ye ait gerçek bir veridir.Sayfası da şudur https://www.facebook.com/syr.moqawama?ref=hl#!/syr.moqawama . Bu bir haber, herhangi bir haber gibi. Kimisi olumlu kimisi olumsuz karşılayacak. Bu platformun üyeleri de bu haberi farklılıklarıyla yorumlayacak. Ama haberi gerçekliğinden çıkarıp verilen emekleri provokasyon alarak görmek yada klavye başında bir çaba görmek aklın almayacağı bir haksızlık ve cinnettir. Ölümü göze alan, halkı için çırpınan ve halkın tarihinde bu ölçekte bir başka benzeri olmayan yapılanmanın yine halk tarafından kucaklanışını görmezden gelmek gerçek provokasyondur derim. Tarihler boyunca doğranan ve yeniden doğranmak için hazırlıkların yapıldığı bu halk ilk kez bu kapsamda ve meşru zeminde sivillerin oluşturduğu savunma gücü ve iradesini çok dikkatli yorumlamak gerek. İddialı olacak ama söyleyeyim, bu güç bu halkın savunmasında artan önemde rol oynayacak tek gücü olacaktır; devletin baş edemeyeceği süreçlerde sonuç alacak tek güç bu oluşumdur. Bu amaçla da kurulmuştur. Bu gerçekliği bulandırmak isteyenler, haber üzerinde yalan kurgular yapabilir ama bizler gerçeği açıklamakla yükümlüyüz.



Bu haber, ilgili olduğu halkın yeryüzünde ilk ve tek sivillerce oluşmuş silahlı savunma gücü olması çok çok önemlidir. Üstelik bu gücün içinde Hıristiyan, Sünni, Şii Ve Alevi tüm inançlar ve Kürt militanlarda aktif yer almaktadır. Bu nedenle, bazen hayretlere düşüyorum, böyle bir haberi görmezden gelmek mümkünü olur mu? Bu haberi provokasyon yapmak için Türkiye’de Hatay’da ve özel olarak Alevilere ait gibi göstermek isteyenlere bakıp, onlara da cevap vermeden yorum yapmak olacak şey mi? Böylesi yorumlar yapılan çarpıtma habere katkıdır. Bu nedenle MUKAVEME SURİYYİ haberini en iyi şekliyle halka aktarmak gerek; Suriye kaynaklı ve Suriye gerçekliğiyle ilgili bir haber olduğunu yansıtmak onu takip etmek gerek. Her gün, her saat, inanılmaz bir fedakarlıkla halkı için mücadele eden ve başarı üzerine başarı kazanan bu gücü tanıtmak bu coğrafyada tarihler boyu mazlum olan bir halkı savunmak kadar önemlidir.



Her şeye provokasyon diyip elimizi kolumuzu yeterince bağladık. “Artık çok geç” oldu diyorum. Bununla ilgili aynı başlıklı makale de yazdım ve gerçekleri anlattım. Biliyorum ki, hazırlıklı olan bu süreci belirleyecektir. Suriye vatan savunmasında mücadele eden güçleri halka daha iyi tanıtmanız dileğiyle…



Not: Dün gece (9-10 Ağustos 2012), Belluran beldesi kırsalında Beyt 3vvan köyünde pusuya düşürülerek, korkakça ve haince katledilen Albay Hatim Zureyk’in (Şabatli beldesinden) yola atılan cesedini MUKAVEME SURİYYİ güçleri ısrarlı ve kararlı bekleyişleriyle, ölümü göze alarak eli kanlı şebekelerle çatışıp almıştır. Yöre halkının bu çabaya biçtiği büyük değeri, MUKAVEME SURİYYİ güçlerini coşkun bir sevgiyle kucaklayarak gösterdi. Konuyla ilgili bilgiyi MUKAVEME SURİYYİ sayfasından izlemek mümkün.





İTİRAFÇI ENGİN ERKİNER VE MİT AJANI İBRAHİM YALÇIN HAKKINDA BİLGİ EDİNİN

SÖZÜN BİTTİĞİ YER...


Söylenti değil, siyasi hasım iddiası değil, üçüncü kişilerin doğrulamasını bekleyen söylem değil. Ölüler adına konuşmak da değil..

El yazılarıyla, imzalarıyla, yorumsuz resmi belge ve kanıtlarla gerçekler ortaya konuyor.


İşte belge ve kanıt, kendi el yazılarıyla, altında imzalarıyla söyledikleri. Altı üstü birer cümle...

Birinci cümle, Polis işbirlikçisi İtirafçı Engin Erkiner’e aittir;

Emniyet kuvvetlerine yardım maksadıyla yakalandığım günün akşamı ve onu takip eden günde aşağıda sıralayacağım evleri bulmaları bakımından polise yardım ettim (Engin Erkiner Polis İfadesi, s:16)


İkinci cümle; MİT ajanı İbrahim Yalçın’a aittir;

Bir hafta sonraya gün kestik. (28 Ağustos 1986) ben, o günü MİT’e bildirdim. Çok sevindiler, başarılar vs. diyerek 150 bin TL’da paralarını alarak vedalaştık… Örgüt bittiği zaman, benim işim de bitecek. Artık devlet arkamda olacak hiçbir sıkıntım olmayacak. " ( İbrahim Yalçın el yazısı İtirafnamesi s:9-10)

Bu satılmış kişi, muhabımız değildir. Cezasını beklesin. İbreti alem sonu için, zaman aramızda hakemdir.

Bu ikili, bugün ihbar, şaibe, kirlilik ve ahlaksız suçlamalarla devrimcilere hayasızca saldırıyorlar. İşleri bu, sermayeleri de. Özel Harp Dairesinin Kürt özgürlük hareketine ve liderine yönelik saldırılarının aynısını, aynı dille yöneltiyorlar. Bu kuklaları iyi tanıyın.

Belgeleri, kanıtları, el yazılı itirafnameleri, polis ifadelerini yorumsuzca alttaki linklerden takip edebilirsiniz.

http://tarihselhainler.blogspot.com/ ve http://acilciler-thkpc.blogspot.com/

26 Haziran 2010 Cumartesi

EKSEN KİMLİĞİMİZ


Mihrac Ural


25 Haziran 2010


Eksen sorunu her ülkenin stratejik çıkarlarıyla ölçülen bir belirlemedir.

Bir ülkenin, halkın, ulusun yüksek çıkarlarının sokakların kaygı ve heyecanlarıyla belirlenmeyeceğini hesaba kattığımızda konunun önemi daha iyi anlaşılır.

Türkiye -Selçuklu’dan Osmanlı’ya uzanan tarihi boyunca- Orta Asya’dan batıya doğru kararlı yönelimine rağmen, farklı eksen sorunlarıyla karşı karşıya kalmıştır. Batıya yönelim bir eksen olsa da bu yönelim belli bir anavatan üzerinden, belli bir coğrafya üzerindeki yerleşiklik üzerinden yapılmadığı için, kimliksiz bir eksen olarak yerini almıştır.

Bunun en önemli nedeni, egemen olduğu topraklar üzerinde üretici bir güç olmaktan çok işgalci bir hükümran olmasıdır. Kendine ait olmayan topraklar, kendi emekleriyle üretilmemiş servet ve zenginliğin gaspı için kesilmeden devam eden fetih siyaseti, zaman zaman da iç isyanlara karşı iç fetih siyasetiyle tutunma çabası bu sürecin ciddi bir eksen sorunu olduğunun göstergeleridir.

Kelimenin sözlük anlamı itibariyle eksen, “1. Bir cismi iki eşit parçaya bölen gerçek ya da sanal çizgi, mihver: Yer yuvarlağının ekseni. 2. Üzerinde bir pozitif yön var sayılan sonsuz doğru” (TDK yayınları Türkçe sözlük 7. Baskı)
Bu yanıyla eksen kavramı çok boyutludur; coğrafi alan, ekonomik tarz, askeri yönelim, sanat-kültür eğilimleri gibi bir çok alanla ilgili bir yönelimi belirlemedir. Devletlerin uluslararası ilişkilerinde eksen, içinde yer alan birlik, mihver, pakt, alan, ittifak etkinliği v.b anlamlar taşır.

Buna rağmen eksende öncü olmak ya da uydu olmak gibi bir durumdan söz etmek konunun
daha iyi anlaşılması açısından önem taşıyor.

Ülkeler, devletler halk ya da uluslar stratejik çıkarlarını belirlerken var olan ürettikleri ya da elde ettikleri tüm kaynaklarıyla, bu kaynakların elde edilmesi için harcanan maliyet arasında denge oluşturmak üzere, kendilerine belli bir eksen oluştururlar.

Ülkeler arası eşitsiz gelişme kanunu gereği zaman zaman öne çıkan ve büyük güç olarak evrensel ilişkilerin güç dengesini belirleyen yönelimler bir eksen oluşturur. Bu eksen bir ya da daha çok ülkenin oluşturduğu bir hat olabilir. Bu hattın temel güçleri ve çıkarlarını buna uyumlaştıran uydu güçler bir eksen olarak ortaya çıkarlar; uzayda galaksilerin oluşturduğu hale gibi bir çekim merkezi etrafında dönerler. Tarihi uygarlıklar etki alanlarında her zaman böylesi bir çekim merkezi kurmuştur. Çağdaş dünyada Batı uygarlığının bir eksen olarak oluşturduğu çekim merkezi de bu özelliktedir.

Ülkemizin tarih serüvenindeki eğilimleriyle belirlenen konumu, hiçbir zaman etrafında çekim merkezi oluşturan bir eksen oluşturamamıştır.

En güçlü döneminde Osmanlı, çevresinde çekim merkezi oluşturacak farklı bir uygarlık kuramamıştı; yaşam planını başka halkların emekleriyle yarattığı servetlerin gaspına yönelik bir süreç olarak kurması, kendi orijinalitesini taşıyan, çevresinde çekim merkezi olan bütünsel bir eksen önünde önemli bir engeldi. Bu nedenledir ki Osmanl’ının Orta Asya’dan batıya doğru kararlıca sürdürdüğü gidiş, geride hiçbir iz bırakmadan gündeme gelmişti. Sık sık başkent değiştiren, kendine özgü bir alfabesi olmayan, kadim tarihinde var olan alfabesini canlandırma potansiyeli taşımayan, göçebeliğin şehirleşme ve bunu ait birikimlerini dışlayan haliyle Osmanlı’nın bir eksen olması da mümkün değildi.

Roma, hükmettiği her alanda gerçek bir eksen olduğunu; kültür, sanat, askeri, siyasi ve toplumsal ilişkileriyle de bu güne kadar süren izleriyle göstermiştir. Roma tarih sahnesinden dünya dengesinin büyük bir gücü ve tek kutbu olarak çekilirken, yerine geçecek uygarlıkların şekillenmesinde de önemli bir rol oynamış ve onlara katkı sunmuştu.

Roma gibi tarihin bütün uygarlıkları, bir çekim merkezi olarak anavatanda oluşan birikim ve bunun yeniden üretilmesiyle oluşan eksenin kimliğini belirlemiştir.
Osmanlı’da durum kimliksiz eksen durumudur. Üretime dayalı olmayan, çevresine ve insanlığa katkı yapacak bir birikimi olamayan göçebe kültürüyle tanımlayabileceğimiz yönelim, bu nedenle geride farklılığını ortaya koyabilecek bir iz de bırakmamıştır.
Osmanlı’nın batıya yöneliminde gösterdiği kararlı çizgi, II. Viyana Kuşatması’nın başarısız bir şekilde sona ermesiyle de noktalanmıştır (1683). Osmanlı’nın gerileme çağı, kutupsuz bir dünyanın kendi güç dengesini aradığı bir çağdır. Bu çağ, Reform ve Rönasans’ın Batı uygarlığını insanlık sahnesinde bir eksen olarak koyacağı sürecin olgunlaşma çağıydı. Osmanlı bu çağda daha çok batıya doğru yönelen kimliksiz eksen yönelimini, şekillenmekte olan yeni eksenin bir uydusu olmaya terk edecektir. O gün bu gündür ülkemiz açısından kelimenin geniş anlamıyla eksen sorunu, bir uydulaşma sorunu olarak işlev görmüştür. Bunun resmi olarak belirlendiği 19.yy Islahat ve Tanzimat girişimleri ise, bu güne kadar kararlıca içinde yer alacağımız eksenin de kimliğini belirliyordu.

Tarihte orijinal ekseni olmayan tüm güçlerin, büyük güç uydusu olma konumunda kaoslar yaşadığı bilinir. Osmanlı, Batı ekseninde karar kıldığı uydu konumunu, Batı uygarlığının iç çatışmalarında taraf olarak belirlemesiyle de riskli bir duruma düştü. Osmanlı, altından kalkamayacağı, üretilmesinde hiçbir birikim ve katkısının olmadığı eksen içi çatışmada yanlış konumlanışının kefaretini tarihe karışarak ödedi.
Üretim ve birikim üzerine kurulmamış eksenler kadar eksenlere uydu olan güçlerin tarihte iz bırakmadan göçüp gitmesi kaçınılmazdır. Osmanlı’nın içinde yer aldığı Batı ekseninin oluşumunda ne üretim ne de birikim açısından hiçbir katkıya sahip olmaması, geride bir iz bırakmamasının da nedeni budur.

ORİJİNALİTE VE EKSEN

Belli bir eksende yer almak bütünsel bir olaydır. Sosyal, siyasal, kültürel ekonomik askeri sanatsal birçok alanda ortak bir eğilim yaratmaktır. Osmanlı’nın mirasçısı olarak cumhuriyetin farklı planda kurulduğu iddiası bu anlamda eksen değişikliği yapmamıştır. Kurtuluş Savaşı’nın emperyalistlere karşı verildiğinden söz edilir. Her şeyin sözde olduğu cumhuriyet sürecinde başkent değişikliği, alfabe değişikliği, giyim kuşam değişikliği dahil her şey Batı ekseninde bir yönelimde karara bağlanmıştır. Siyasal sistem de buna göre kurgulanmış; Fransız parlamenter sistemine yakın bir siyasal sistem, Faşist İtalya yasaları, Alman dil uyumuna uygun Latin alfabe, İngiliz-Alman-Fransız liberal ekonomi karmasını takip eden kültür ve sanat alanında yeniden batılılaşma atılımı olarak belirlenmiştir.

Bu eksende yapılanlar Anadolu gerçekliğinden kopuk girişimlerdi, üstten bir dayatmaydı. Kendi evrimlerinin sonucu hakim olmuş bir algı değildi. Bu yüzden, bu eğilimi ayakta tutmak her zaman baskıcı anti demokratik siyasal iktidarlarla mümkün olmuştur. Ülkemizdeki hüküm süren kimlik bunalımı ve kaos önemli oranda buradan beslenmektedir. Belli bir eksen içinde yer almak bu yanıyla kararlı bir kimlik sahibi olmayı bile getirmemiştir.

Osmanlı’nın gerileme döneminden Cumhuriyet dönemine, oradan I. Dünya Savaşı sonrası NATO sürecine kadar uzanan tarih, ülkemizin gerçekçi çıkarlarıyla ilgili bir eksende yer almamanın tarihidir. Önüne tutulmuş bir tutam ot peşinde koşan ülke konumundadır; öyle ki kendi çevresinden kopmuş, komşularına düşmanlığı reva gören bir eksenin uydusu olmaya gözü kapalı sürüklenmiştir.

Dünya güçler dengesinin önemli bir kutbu olarak Osmanlı, insanlığa uygarlık bazında bir eksen olamamanın kefaretini, son 200 yıl boyunca ardılı Cumhuriyet’le Batı uydusu olarak eksen kimliğini oluşturmuştur.

II. Dünya savaşı, Batı ekseninin Doğu ekseniyle ağır bedeller uğruna yürüyen soğuk savaşı etrafında bir eksen olmuştu. Emperyalist, anti komünist eksen olarak da tanımlayabileceğimiz bu yönelim; etrafında kukla devletlerin, tetikçi, savaş cephesinde öne sürülen, askerlerinden başka ucuz malı olmayan ülkeler topluluğunca oluşmuştur. Dünyada iki kutuplu sürecin tanımladığı bu ortamda her şey ak ve kara diye bölünmüş; insanlığın yarım yüzyılı kısır çekişmelerin, bölgesel savaşların, gergin dengeleriyle geçmiştir. İki eksenin soğuk savaşı, insanlığı imha edecek nükleer silah yarışlarıyla, tarihin en riskli dönemini insanlığa dayatmıştır. Dünya iki kutuplu olmanın demokratik dengesini yaşamasına; zayıf ülkelerin, ulusal kurtuluş hareketlerinin, özgürlük ve demokrasi mücadelesinde hak talep edenlerin başarılı olmasına karşın; bu dönemin insanlığın atlattığı en tehlikeli dönem olarak anılması yanlış olmayacaktır.

Ülkemiz, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e eksen kimliğini Batı olarak belirlerken, bunun maliyetini ağır bir kefaret olarak da ödemiştir. Cumhuriyet, Osmanlı’dan devralınan borçlarla gözünü dünyaya açmıştır. Olmayan üretimin, olmayan kaynakların ödemeye mahkum olduğu borç faturasını üstlenmiştir. 1929 dünya krizi gelip çatınca, daha da kasılan ve kavrulan bir ülke olmuştur. Ancak kıble haline getirdiği Batı ekseninden kurtulmanın bir fırsatı olacağı yerde, onun en çirkin etkileriyle kendini yeniden yapılandırmaya yönelmiştir; Avrupa’da yükselen faşist-Nazi sistemlerin etkisinde, hükmü altındaki farklılıklara ve kendi halkına karşı tarihinin en anti-demokratik yeniden yapılanmasına gitmiştir. Mussolini’nin faşist İtalya’sından devşirilen ırkçı yasalar, devlet kurum ve kuruluş dizaynları kadar, Kürt halkının isyanlarını en kanlı tarzda bastırmaya kadar süren amansız bir baskı rejimine, mensup olduğu eksenin mantık dokusuyla uyumlu bir yapılanmaya gidilmiştir. Bu süreçte, Anadolu’nun Türkleştirilmesi adına yapılan hokkabazlıklar ise akıl zoru işler olarak tarihe geçmiştir; yeryüzü dillerinin kökeninde Türk dilinin olduğu iddiasını taşıyan “akademik sempozyumlar”, “bilim adamı tezleri”, tarihin en kadim medeniyeti Sümer ve Hititlerin birer Türk medeniyeti olduğu iddiaları bunlardan bir kaçıdır. Anadolu’nun tek ırk politikası kıskacına alınması, ülkemizin tercih ettiği eksenin kimliğini bu kesit açısından yeterince açık hale getirmektedir.

EKSEN İÇİNDE EKSEN

Ülkemiz Batı eksenin uyduluğunu II. Dünya Savaşı sonrası, I. Dünya Savaşı öncesi gibi bir tarzda belirlemiştir. İttihatçı ekip Cumhuriyet’in başında ve Cumhuriyet’teki Osmanlı’nın temsilcileri olarak, eksen tercihlerini aynı akılla yapmaktan çekinmediler. İttihatçılar, Osmanlı’yı tarihe karıştıran emperyalist savaşların bir tarafı olarak, Alman yanlısı bir eksende yer aldılar. Bu eksen de eksendi. Batı ekseninde çatışma halinde olan iki farklı eğilimin bir tarafında yer almaktı. Maceracı akıl algılarıyla, geçmişin hayali peşinde emperyal güdülerle, kimi zaman Osmanlı, kimi zaman Pan-İslamcı, kimi zaman Turancı bir ırkçılıkla yakın dönemde kazanılacak zaferin sağlayacağı kolay kazanç peşine takıldılar. Eksen içinde eksen tercihlerini öyle yaptılar.

Aynı akıl yönelimi, ülkemizi II. Dünya Savaşı sonrası dünya güçler dengesi bölünmesinde tercihini emperyalist güçler yanında belirledi. Bunun da ötesinde, Batılı eksenin en pervasız, en istilacı savaş kışkırtıcısı, nükleer felaket tellallarının uydusu, üslerini topraklarında konuşlandıran, “en ucuz malı askeri”ni kurbanlık koyun gibi öne süren bir ülke olarak ortaya çıktı. İttihatçı akıl bir kez daha ağırlığını ortaya koymuş, eksen içinde eksen tercih ederek ülkemizi tarihinin en tehlikeli macerasına sürüklemiştir. Bu tehlikenin adı: NATO

NATO soğuk savaşın adıydı. NATO, Amerika Dışişleri Bakanlığı’nın, 18 Mart 1949 tarihinde okuduğu Kuzey Atlantik Antlaşması’yla kurulmuştur. Türkiye bu şer paktına, bu savaş eksenine katılmak için her türden onursuzluğu kabul etmiştir; Kore halkının kardeşi kardeşe kırdıran savaşlarında “Türklerin satabileceği en ucuz malları askerleridir” diyen emperyalist çıkar çevrelerinin bir maşası olarak ileri sürüldü. NATO’ya giriş şartı olarak, bu kirli savaşa katılım ön koşulu ileri sürülmüştü. Ülkemizin eksen kimliği bu tercihle belirlenirken, yeniden yapılanma dizaynı da arkasından gelmiştir.

Her uydu ülkenin kaderidir, kendini eksenine göre yeniden yapılandırmaya mahkumdur. Öyle de oldu. Komşularının tümüyle düşmanlık üzerine kurulu ilişkiler dönemi böyle başladı; komünizmin kuşatılması, yeşil kuşak kuşatması, Bağdat paktı, CENTO, 1958 Lübnan iç savaşına müdahale, 14 Temmuz 1958 Irak devrimine müdahale, Tüm Arap-İsrail savaşlarında İşgalci, savaş kışkırtıcısı, istilacı katil Siyonist İsrail yanlısı tutum. Buna ABD’nin bölgedeki kirli tüm istihbarat işleri, müdahaleleri, İran’da yurtsever Musaddık’a karşı darbe dahil bu güne Irak devletinin işgali yıkımı ve bölünmesine katkı dahil her şaibede yer almayı da katmak yanlış olmayacaktır.
1950 yıllarıyla birlikte başlayan süreç köklü bir değişim süreci olmuştur. Hesapsız liberalizm, her mahallede bir milyoner yaratma aptallığı, ekonominin cılız ayaklarına bin bir bağla uluslararası emperyalist kredi kurumlarına bağlı olan borç bataklığındaki dev cüsseyi yükledi. Bu güne kadar süren bağımlılığın ve bunun sonuçlarının mahkumiyeti böylece başlamış oldu. Siyasal- ekonomik- toplumsal ve kültürel her dokusu tercih ettiği eksenin kimliğine göre şekillenen ülkemiz kendi orijinalitesine yaşam hakkı bile tanımadı. Kendi coğrafyasının, sosyal ve tarihi oluşumunun verilerine aykırı ve onlarla savaş halinde bir süreç, bu eksen kimliğinin ülkemize yansıttığı cehennem denklemleri olarak gelip dayanmıştır.

EKSENDE DİZAYN

21.yy ortamına ülkemiz bu eksen kimliğiyle girmiştir. İslamik söylemleriyle uzun zamandır süren AKP hükümet etkinliğinin ortaya koyduğu fiili çabaları bir eksen kayması olarak değerlendirmek; bu tarihi birikimleri genlere kadar işlemiş, kurum, kuruluş yasalarıyla belirlenen yapılanmasını bilmemek ve yok saymak demektir.
Erdoğan önderliğinde AKP, ülkemizin siyasal tarihinin bir ürünüdür. Bu aynı zamanda ülkemizin eksen tercihleri tarihinin bir sonucudur. Dünya güçler dengesinin aldığı yeni biçimlenişin, bölgede ülkemize verilen rolün kaçınılmaz bir sonucudur. Bu sonuç bir kez daha hataların,yanlış başlangıç ve eksen tercihlerinin algılarıyla oluşmuş olmasına karşı böyledir.

ABD, bölgemizden çekilmektedir. 1990 yıllarıyla başlayan Sovyet sisteminin çözülüşü, soğuk savaşın bitimiyle tek kutuplu dünya düzeni çökmüştür. ABD’nin yeryüzüne yayılmış güçlerinin maliyetini kaldırabilecek kadar ne kaynak yaratımında ne de bunu sürdürmede güç sahibi olmadığı anlaşılmıştır. Dünya mali kriziyle birlikte Amerika gerileyen bir güç olarak tek kutuplu dünya sürecine nokta koymuştur; Roma İmparatorluğu’ndan devşirme, özü Siyonist bir ideolojiye kadar inen Yeni Muhafazakarların (New Con) yeryüzünü bin yıllık Amerikan egemenliğine bağlama rüyası sona ermiştir.

Amerika’nın gerilemesi, onun etkinliğini yok etmemiştir. Tersine, çekilişin tedirginliğiyle, bölgelerdeki uydu ülkelerin provokasyonlarıyla çok daha evrensel risklere yönelimini açık hale getirmiştir. Ülkemiz de mensup olduğu eksenin bir uydusu olarak bu riskin en kritik noktasında yer almaktadır. İşte böylesi bir ortamda, ülkemize biçilen yeni Osmanlı rolünün doğru kavranması ve “eksen kayması” uydurmalarının, gerçekte bu sürece muhalif bir noktadan katkı sunma anlamına geldiğinin bilince çıkarılması önem taşımaktadır.

BU EKSEN KAYMAZ

Bu günün verileri içinde, ülkemizin eksenini kaydırabilecek bir güç yoktur. Bu ne dünya güçler dengesi açısından ne de ülkemizin statüleri açısından mümkün değildir.
Dünya, kutupsuz bir kesitten geçmektedir; ancak eksen aynı eksen. 500 yıllık Batı uygarlığı gelişiminin eksenidir. Bu temel eksen içinde farklılıkların tercihi genel yönelim eksen kimliğini değiştirmemektedir. Ekseni oluşturan ana dinamikler, yeni bir uygarlık oluşum ve egemenliğiyle kırılmadıkça da ülkemizin eksen tercihleri aynı doğrultudan çıkamaz. Bin bir bağla, yüz yılların olgunlaştırıp bu güne getirdiği oluşumlarla gen atlasının temel donelerini şekillendirmiş bir ülkenin eksen değiştirmesi mümkün değildir.

Ciddi bir siyasal kırılma, dağılma, bölünme gibi olağanüstü durumlar gerçekleşse bile Türkiye’nin eksen kayması söz konusu olamaz. Böylesi bir kaymayı içselleştirecek alternatif bir eksen olmaması da bunun nedenlerinden biri olarak sayılabilir.

Bu gün, ne Ortadoğu’daki öbekleşmeler ne de uluslararası sahada oluşuma eğilim içinde olan yeni kombinezonlar, bir eksen oluşturma etkinliğinde değildir. AKP’nin İslamik söylemleriyle bölgemizde oynanmak istenen Yeni Osmanlıcılığın bile gerçekçi olmadığı, ayakları yere basmadığı, bunun için hiçbir verinin bulunmadığı koşulda eksen değişiminden söz etmek, gerçekte bu gerici hükümete verilmiş haksız bir güç payesi gibi durmaktadır; bu, “one minute” söyleminin cazibesine kapılanların hatasına düşmek demektir .

Türkiye’nin komşularıyla “sıfır sorun”da buluşması bölge haklarının lehine bir durumdur. Bu eğilim dünyadaki genel yumuşama, tek kutuplu güç dengesinin gerilemesiyle de uyumlu bir duruştur. Bölge halklarımızın ortak çıkarlar etrafında yakınlaşması, herkesin kazandığı bir bölge paylaşımına yönelim, tarihi olumsuzluklarla cesur bir yüzleşme anlamına da gelir. Ancak kendi ülkesinde demokratik bir diyalogla temel sorunlarını çözemeyen bir ülkenin komşularıyla “sıfır sorun”a ulaşması mümkün değildir. Özellikle bunu AKP‘nin başarması çok güçtür.
Kimse kimseyi aldatmasın, ülkemiz eksen değiştirmiyor, değiştiremez de. Değişen, dünya güç dengesinin geçirmekte olduğu evrimin, bölgemizdeki sonuçlarına göre ülkemizin ilişkilerini dizayn etmekten ibarettir. Bunu bir eksen değişimi olarak okumak, halkımızın bilincini bulandırmaktan ibarettir; bunun da ötesinde Batı eksenli olmayı kutsamaktır; ülkemizin 200 yıllık tarihinin her türden olumsuzluğunda temel rolü olan, çıkar dünyasının insanlığa ve ülkemize dayattığı olumsuzlukları onaylamaktır. Tarihimizle yüzleşmekten kaçmaktır.

SONUÇ:

Ülkemizin acil sorunu eksen kayması değildir. Bu, en azından şimdilik mümkün de değil. Kayması gereken demokrasi algılarımızdır. O da demokrasinin eski anlamıyla verili eksenin ve sistemlerinin bir ürünü olmadığı gerçeğini bilince çıkarmaktır; demokrasinin artık, Batı ekseninin bir unsuru olmadığı gerçeğini görmektir.
Demokrasi 19 yy Batı eksenini devrimci karakteri olarak belirmiş olsa da bu gün ona ait hiçbir şeye sahip değildir. Demokrasi gerçek anlamıyla derinleştikçe yeni ve farklı, daha adil ve eşit bir dünya ekseni, uygarlığı yaratmak için zorunlu bir gerekliliktir.

Feodal çağların bağrında kapitalizm doğarken nasıl ki demokrasiye ihtiyaç duymuş ve bunu devrimci tarzda değerlendirmişse, bu gün, emperyalizmin bağrında gelişmekte olan gelecek uygarlığın en önemli gerekliliği olarak belirmiştir. Daha çok açılım, daha çok demokrasi ve özgürlük, ülkemizin kimliğini oluşturan eksenin ve ona bağlı sistemin karşılayabileceği bir talep değildir. Yeni kimliği kazanmak için gerçek anlamda bir kayma gerekmektedir. Bunu da demokrasiye acil ihtiyacı olan güçler gerçeğe dönüştürebilir.

Dolayısıyla, ülkemizde kayması gereken yönelim demokrasi ve özgürlük yönelimi olmalıdır. Bunu ise farklılıklarımız, bölünmeden ve milliyetçi tutuculuklara esir olmadan yerine getirme şansına sahiptir.

Ülkemizin demokrasi ihtiyacı bu anlamda eksen kimliğimizi de belirleyecek temel parametredir.


Hiç yorum yok: